Fotograferen

Fotograferen is voor mij kijken naar wat ik zie; de scherpe blik van een beschouwend oog. Door net even afstand te nemen, zie je meer. "Wat sta je nu te fotograferen?" en "Grappig, dat je dat ziet", zijn twee zinnen die ik vaak hoor. 


prev next

Als fotograaf maak ik graag beeldverhalen; foto's in samenhang of in, danwel met een context.

Van mijn foto's maak ik ook ansichtkaarten.

Dichten

Midden jaren '80 startte ik met dichten. Ik zat in een stoel, thuis bij mijn ouders, en ineens stroomde het. Wat ik om mij heen zag en hoorde wist ik te vangen in woorden.

Na een fikse ochtendwandeling
roept 'ie "môrge"
de grote tegen de kleine wijzer

't is vier over half zeven


Het 'je bewust zijn' van taal heb ik al vroeg meegekregen. Dichten is voor mij het speels omgaan met zowel het woordbeeld als de letterlijke betekenis van woorden.

Geborgen
geboren
geboen


Dichten is voor mij ook via reflectie komen tot creatie. Even alles laten bezinken, afstand nemen, de tijd nemen en dan de juiste woorden laten komen om het te verwoorden. Vaak beeldend. Met weinig woorden veel zeggen.
Over denken, voelen, tijd en zijn.

Waar denk je aan?
Waar denk je aan,
                              als je denkt? 

En over de zee en zeilvaart.

het schip sneed door de golven
haar wereld in twee


Inmiddels bestaan er twee bundels.
Mijn fotodichtbundel 'Buiten de pieren' is verkrijgbaar bij Boekhandel Pettinga in Wijk bij Duurstede en Funke Boekhandel op Terschelling.

Spreken

Wat ik bijzonder mooi vind om te doen is het voordragen van gedichten bij speciale gebeurtenissen, zowel vrolijke als droevige. In beide gevallen heb ik het ervaren als een dankbaar moment. Pakkend en/of beeldend verwoorden met een goede stem van wat er allemaal leeft, zich afspeelt of afgespeeld heeft. Dat kan zowel uit mijn eigen werk zijn of een tekst of een gedicht dat in overleg uitgezocht wordt. 

De kerk loopt vol
van voor tot achter
het orgel vult
van onder tot boven

Het heeft een enorme toegevoegde waarde, als op deze creatieve manier toch verwoord kan worden wat bijvoorbeeld niet makkelijk te zeggen is. Hoe vang je een gevoel in woorden? Het is ook goed voorstelbaar dat de familie niet graag zelf spreekt, maar het wel fijn vindt als er gesproken wordt. Of dat er geen familie (meer) is om te spreken. 

lange lange slierten
nevel tot op het bot
koude rillingen
breken de dag

            
geen zicht geen tijd
geen dageraad
een horizon tot het voordek
een dag voorbij

Neem contact op bij vragen en voor meer informatie.